|
Święcenia
kapłańskie
w stopniu prezbiteratu przyjęło w sobotę, 29 maja 2010 r. na Jasnej
Górze jedenastu diakonów Zakonu Paulinów, w tym jeden nasz
parafianin rodem z Kłodzka br. dk. Wojciech Jeziorski:
br. dk. Jerzy Ciecióra
br. dk. Dariusz Parzych
br. dk. Rafał Kandora
br. dk. Krzysztof Kielczyk
br. dk. Marcin Ćwierz
br. dk. Wojciech Jeziorski
br. dk. Marcin Sierszulski
br. dk. Przemysław Kopa
br. dk. Michał Legan
br. dk. Euzebiusz Grądalski
br. dk. Ondrej Kentoš
„Kapłaństwo z jednej strony to ogromne zaufanie Pana Boga, że
właśnie tą misję powierzył nam, a z drugiej to wielka
odpowiedzialność, żeby być świadkiem, nie być faryzeuszem, nie być
hipokrytą, tylko rzeczywiście dać o Panu Bogu świadectwo - mówił
o. Euzebiusz
Grądalski
– Być paulinem, to przede wszystkim odkryć Pana Boga w samotności,
we własnej celi”.
„Święcenia to niesamowite szczęście, chwilowe dopełnienie tego, na
co się czekało w czasie tego całego przygotowania do kapłaństwa. To
niesamowite, że się czuję tą wspólnotę Kościoła, wspólnotę
wszystkich kapłanów - opowiada o. Ondrej
Kentoš
ze Słowacji – W czasie tej Mszy św. modliłem się o to, bym mógł
godnie sprawować tą Eucharystię, a to, co będę czynił na ołtarzu,
żeby to służyło i pokrzepiało cały Kościół”.
„Na nowo w czasie Mszy św., dzięki Liturgii uświadomiłem sobie, że
jestem nie bardzo godny tego, żeby być kapłanem, i że ta moja
niegodność jest tak wielka, że wszystko, co działo się dzisiaj w
czasie Mszy św., mogę odczytywać jako wielką, niezmierzoną łaskę
Pana Boga – podkreśla o. Michał
Legan
– Kapłaństwo, które niesie wielki obowiązek, i które jest jakimś
wielkim uczestnictwem w Chrystusie, jest tak wstrząsające, tak
przerażające, że mogę powiedzieć tylko jedno, że z łaski zostałem
wybrany, i ta łaska dla mnie ciągle pozostaje tajemnicą”.
Nowych kapłanów podczas Mszy św. o godz. 10.00 w bazylice wyświęcił
abp Stanisław Nowak, metropolita częstochowski.
W uroczystej Eucharystii uczestniczyli m.in.: bp Stanisław Dziuba,
biskup diecezji Umzimkulu w Republice Południowej Afryki; o. Michał
Lukoszek, rektor WSD Ojców Paulinów na Skałce i przeor klasztoru; o.
Izydor Matuszewski, generał Zakonu Paulinów; definitorzy: o. Piotr
Polek i o. Zachariasz Jabłoński; o. Mariusz Hołownia, wikariusz
prowincji niemieckiej; byli generałowie Zakonu: o. Józef Płatek i o.
Jan Nalaskowski; o. Roman Majewski, przeor Jasnej Góry, a także
kapłani, księża proboszczowie z rodzinnych parafii nowo wyświęconych
kapłanów, siostry zakonne, rodzice, rodzeństwo, krewni, przyjaciele
oraz bracia klerycy wszystkich roczników z WSD na Skałce.
„Gromadzimy się dzisiaj u stóp tronu Jasnogórskiej Matki, aby
towarzyszyć jedenastu paulińskim diakonom w jednej z najważniejszych
chwil ich życia. Dzisiaj mają stać się uczestnikami Chrystusowego
kapłaństwa służebnego - mówił w powitaniu o. Michał
Lukoszek
– Tym razem święcenia prezbiteratu mają miejsce w szczególnym
czasie, jakim jest trwający Rok Kapłański przeżywany pod hasłem
‘Wierność Chrystusa, wierność kapłana’. Chciejmy w tej godzinie
otoczyć naszą modlitwą tych, którzy za kilka chwil mają zostać
kapłanami. Za przyczyną św. Jana Vianney’a prośmy Boga o łaskę
wielkiej gorliwości kapłańskiej dla nich, by nieśli Chrystusa i Jego
Ewangelię, aż po krańce świata, tam gdzie zostaną posłani”.
„Oto ci nasi synowie, którzy są waszymi krewnymi lub przyjaciółmi,
za chwilę mają otrzymać święcenia prezbiteratu, uważnie zatem
rozważcie jakiej godności w Kościele mają dostąpić – mówił w homilii
abp Stanisław
Nowak
– Po dojrzałym namyśle, ci nasi bracia mają otrzymać kapłaństwo w
stopniu prezbiterów, aby służyli Chrystusowi - Nauczycielowi,
Kapłanowi i Pasterzowi, za którego sprawą Jego ciało to jest
Kościół, staje się ludem Bożym, buduje się i rośnie jako świątynia.
Zostaną oni wyświęceni na prawdziwych kapłanów nowego Przymierza,
aby upodobnieni do Chrystusa, Najwyższego i Wiecznego Kapłana,
złączeni z kapłaństwem biskupów głosili Ewangelię, kierowali ludem
Bożym i oddawali cześć Bogu, przede wszystkim przez składanie ofiary
Chrystusowej”.
„Bądźcie drodzy synowie złączeni z biskupem i jemu poddani,
starajcie się łączyć wiernych w jedną rodzinę, abyście przez
Chrystusa w Duchu Świętym mogli doprowadzić ich do Ojca, miejcie
zawsze przed oczami przykład Dobrego Pasterza, który przyszedł nie
po to, aby Mu służono, lecz aby służyć oraz szukać, zbawiać to, co
zginęło” – zwrócił się do diakonów abp Stanisław Nowak.
W liturgii Sakramentu Święceń Kapłańskich neoprezbiterzy przyjęli
postawę leżenia krzyżem. To znak głębokiej modlitwy i uniżenia wobec
Boga. Kolejnym obrzędem było nałożenie na wyświęcanych rąk przez
biskupa oraz całe kolegium prezbiterów, co oznacza włączenie nowych
kapłanów do swego grona. Zewnętrznym symbolem przyjęcia i
wypełniania posługi kapłańskiej przez nowo wyświęconych jest stuła i
ornat. Szaty te otrzymali neoprezbiterzy z rąk starszych w
kapłaństwie współbraci. Biskup odzianym w liturgiczne szaty nowo
wyświęconym namaścił ręce krzyżmem świętym. Namaszczenie rąk oznacza
błogosławieństwo, wyraz uznania przez Boga oraz udzielenie darów
Ducha Świętego do składania ofiary. Ostatnim obrzędem było podanie
kapłanom przez konsekrującego biskupa pateny z chlebem i kielicha z
winem, jako symbolów życia i pracy rąk ludzkich.
Pierwsze w swoim życiu Msze święte neoprezbiterzy będą odprawiali
kolejno w sobotę przed Cudownym Obrazem w jasnogórskiej Kaplicy
Matki Bożej.
o. Stanisław Tomoń |
