|
1715
– Henryk Deckert wybudował małą, okrągłą
kaplicę (położoną na wysokości 333 m
n.p.m.). Od tej chwili figura nosiła nazwę
Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Tutaj w
święta odprawiano nabożeństwa z kazaniem.
Pielgrzymów przybywało, więc w 1773 r.
kaplicę rozbudowano. Figura „Maryi od
Nieustającej Pomocy” cieszyła się opinią
cudownego wizerunku.
1801
– Franciszek Weniger ufundował Drogę
Krzyżową, którą namalował Kacper Rathsman z
Kłodzka.
15.06.1801
– uroczyście poświęcono Drogę
Krzyżową.
20.02.1807 – w czasie oblężenia Kłodzka, wojska
francuskie i bawarskie wysadziły kaplicę w
powietrze i wycięły wszystkie drzewa. Figurę
szczęśliwie przeniesiono do kościoła
parafialnego i do 1809 r. była umieszczona
nad tabernakulum ołtarza św. Franciszka
Ksawerego.
1809
– odbudowano kaplicę, której wygląd zachował
się do czasów współczesnych. Stanowi ona
budowlę salową, nakrytą dwuspadowym dachem z
sygnaturką. Do wnętrza wchodzi się przez
skromny portal. W środku mieścił się
późnobarokowy ołtarz. Wybudowano także drogę
prowadzącą szerokimi łukami na szczyt
wzgórza i posadzono drzewa. W uroczystej
procesji przeniesiono figurę Matki Bożej z
kłodzkiej katedry do górskiej kaplicy.
1844-1845
– mistrz krawiecki z Kłodzka, majster
Gottschalk, ufundował nowe stacje Drogi
Krzyżowej. Stacje wykonał kamieniarz Jan
Langer – z Radkowa i malarz Spulag z Nachodu.
Wszystkie prace wykonano – jak głosi napis
na kolumnie Maryjnej – pod opieką
królewskiego inspektora szkolnego i
miejscowego proboszcza, Ignacego Herziga.
20.10.1845
– ks. I. Herzig poświęcił kaplicę i stacje
Drogi Krzyżowej.
1846
– zbudowano nową pustelnię i dzwonnicę oraz
masywny most nad rzeczką Jodłownik z
kamienną figurą św. Jana Nepomucena i dwoma
aniołkami (figury zniszczono ok. 1975 r.).
11.11.1846
– na Górze Maryi osiedlił się pierwszy
pustelnik – Johannes Treutler, miejscowy
chłop, tkacz, przez jakiś czas
franciszkanin, który wsławił się produkcją
słynnego ziołowego „Balsamu
Jerozolimskiego”, cieszącego się znacznym
powodzeniem i uchodzącego za doskonałe
lekarstwo. Z zachowanych relacji wynika, że
pustelnik Jan Treutler początkowo
współpracował z apteką „Pod Jeleniem”
(mieszczącą się przy kłodzkim rynku).
Później, gdy poróżnił się z właścicielem
apteki „Pod Jeleniem”, Ludwikiem Ambrosiusem,
nawiązał współpracę z właścicielem apteki
„Pod Murzynem”. Balsam Jerozolimski, dzięki
wielu goryczkom, działał pobudzając przede
wszystkim żołądek, a zawierając 30% alkoholu
mógł być zażywany jako gorzka wódka
żołądkowa. Treutler przebywał w pustelni do
1864 r. i krótko po 1890 r. Około 1864 r.
wystąpił z zakonu i mieszkał w Złotym Stoku
(na Górze Kaplicznej), ale pod koniec życia
wrócił, osiadł ponownie na Górce i tutaj
zmarł w 1892 r. W tymże roku prawa do
balsamu, tabletek i maści firmowanych
nazwiskiem pustelnika odkupił Johannes
Schittny – właściciel apteki „Pod Murzynem”.
1865
– proboszcz miejski Ignacy Herzig, który
został notariuszem arcybiskupim i radcą
konsystorialnym, zakupił prawo własności nad
Górką. Wyraził wolę, by ów teren nie
przechodził na własność osób świeckich.
Testamentem z 1868 r. przekazał Górę
szpitalowi w Scheibe (dzisiaj Jurandów)
1870
– następca ks. Hertziga, ks. Franciszek
Paquot umieścił na szczycie kaplicy dach z
sygnaturką.
1875
– F. Langer ufundował kamienną kolumnę
Maryjną przed kaplicą.
1892
– proboszcz miejski, Adalbert Weber, odnowił
Drogę Krzyżową. Składa się na nią 14
jednolitych stacji w postaci słupowych
kapliczek. We wnękach umieszczono obrazy.
Starano się spełnić życzenie księdza radcy
Hertziga, by na Górze osiedlił się męski
zakon, tym bardziej, że na mocy testamentu
pustelnika Jana Treutlera, parcela
powiększyła swoje pola i łąki o 925 miary
ziemi przylegającej od strony wschodniej
kaplicy. Prowadzono rozmowy z różnymi
zgromadzeniami męskimi – bez powodzenia.
1912
– 29 lipca uzyskano kościelną zgodę na
osiedlenie się franciszkanów na Górze.
1913
– w lipcu w domu pustelnika (bez państwowego
zezwolenia) zamieszkał o. Franciszek Czech.
1915
– 31 marca uzyskano zgodę państwa na pobyt
franciszkanów na Górze. Jako tymczasowe
locum wynajęto od właściciela folwarku,
Ryszarda Meiera, dom leżący u stóp Góry.
Warunki mieszkaniowe były w nim bardzo
surowe. Pokoje ciemne, wilgotne, a klasztor
był daleko od miasta.
27.04.1915
– definitorium prowincji rozważało możliwość
utworzenia w Kłodzku placówki
franciszkańskiej. Zmarły w 1892 r. pustelnik
Jan Treutler zobowiązał kłodzkiego aptekarza
z apteki „Pod Murzynem” do corocznego
wnoszenia do kasy zakonników 800 marek,
tytułem korzyści uzyskanych ze sprzedaży
Balsamu Jerozolimskiego, którego recepturę
opatentował i sprzedał.
23.06.1915
– zgoda ojca generała Zakonu na powstanie
domu zakonnego na Górze Maryi. Pierwszym
przełożonym tego domu został o. Hilary
Scholz.
1916
– kaplicę wymalował brat Łukasz Mrzyglod –
on też odnowił stacje Drogi Krzyżowej.
Zakupiono kilka figur (wysokości 60 cm) dla
szopki Bożonarodzeniowej. W pustelni
przebudowano okna.
1917
– brat Ferdynand Kempe wykonał dla kaplicy
figurę św. Franciszka. Majątek przejęty z
Jurandowa stał się bezwartościowym z powodu
wielkiej inflacji. Pole na Górze Maryi
zostało na nowo wydzierżawione. Znajdujący
się wokół las został uporządkowany według
wskazówek leśniczego. W niedziele i święta
na Górze Maryi odprawiano msze święte o
godz. 800 z kazaniem i błogosławieństwem
sakramentalnym, a przedtem była okazja do
spowiedzi.
1924
– msze święte na Górze Maryi odprawiano o
godz. 800 z kazaniem i błogosławieństwem.
Nabożeństwo – latem o godz. 1630 z kazaniem,
zimą o godz. 16.00. W dni powszednie na
Górze Maryi nie było mszy świętej, tylko w
szczególne uroczystości i na życzenie. W
maju codziennie odbywało się nabożeństwo o
godz. 1945, a w niedziele o godz. 1600 z
kazaniem. W Boże Narodzenie odprawiano
pasterkę z kazaniem.
1925
– o. Hubert Reichel doprowadził do kaplicy i
pustelni prąd. To umożliwiło zamontowanie
pompy wodnej. Odnowiono gruntownie kaplicę i
pustelnię. Na obszarze Kalwarii zbudowano
wygodniejsze schody. Duży, stary krzyż przy
kaplicy zastąpiono nowym. Korpus Chrystusa i
obraz Matki Bożej Bolesnej namalował kłodzki
artysta Richter. Przekopano cały ogród,
wycięto kilka drzew, by było więcej światła
i powietrza.
1926
– rzeźbiarz Wagner z Kłodzka przygotował
nowy wystrój wnętrza, a stolarz Müche
wykonał nowy ołtarz. Stare obrazy stacji
Drogi Krzyżowej, zniszczone warunkami
atmosferycznymi, zastąpiono nowymi według
oryginalnych obrazów prof. Gerharda Fugela.
Na placu ustawiono ławki ze stopami
zbrojonymi stalą. Posadzono nowe drzewa na
wolnych przestrzeniach zboczy wzgórza. Tyle
pracy wykonanej w ciągu dwóch lat stało się
możliwe, dzięki wysiłkowi o. Huberta oraz
braci Gilberta Urbana i Romualda Sperlicha.
1929
– w maju na Górze Maryi odbyło się
poświęcenie młodzieży Matce Bożej i
błogosławieństwo sztandaru Młodzieży
Serafickiej. Do Matki Bożej przybywały
liczne pielgrzymki. Niezapomniane wrażenie
pozostawiła procesja ze świecami.
1933
– niedzielne nabożeństwa majowe wzbogacał
swoim śpiewem chór kleryków z seminarium.
1935
– aby rozwinąć cześć do Najświętszego
Sakramentu w dzień Bożego Ciała, na Górze
Maryi młodzież franciszkańska modliła się
nieszpory wobec wystawionego Najświętszego
Sakramentu. Ta inicjatywa znalazła żywy
oddźwięk u mieszkańców Kłodzka, jakkolwiek
niewielu w niej uczestniczyło. W tym czasie
władze urządziły święto przesilenia
słonecznego (Sonnenwendfeier) i wielu
obywateli miasta musiało być na tej
uroczystości obowiązkowo.
1960
– w maju ukradziono figurę Matki Bożej.
1971
– 6 lipca, pod kierunkiem Piotra Dudka,
klerycy: Joachim, Wacław, Bernard, Stanisław
i Antoni, dźwigając ogromne kamienie,
postawili postument pod ołtarz polowy.
29.08.1971
– odpust na Górze Maryi. Poświęcenie nowego
ołtarza polowego i nowych obrazów stacji
Drogi Krzyżowej.
1972
– 17 lipca remont kapitalny kaplicy.
13.03.1993
– odbyło się poświęcenie Figurki Matki Bożej
Pocieszycielki Strapionych, którą wyrzeźbił
Józef Radomski z Kłodzka. Figurka została
przeznaczona do umieszczenia w kaplicy na
Górce Maryi przy ul. Mariańskiej. |
