|
1428 - husyci
zniszczyli kościół i klasztor minorytów.
1428
–
21 stycznia papież Marcin V polecił opatowi klasztoru cystersów
w Kamieńcu, aby uwolnił od ekskomuniki braci minorytów w Kłodzku,
którzy zostali dotknięci najazdem husytów.
1430 - papież
Marcin V wydał bullę „Ad statum Ordinis", która faktycznie oznaczała
rozdział zakonu franciszkańskiego na dwie gałęzie: konwentualną i
obserwancką, o odrębnej administracji, połączonych tylko władzą
ministra generalnego.
1431 - we
wtorek po uroczystości św. Grzegorza, franciszkanie zakupili dwa
domy mieszczańskie przy ulicy Rzeźniczej (teraz ul. Niskiej), aby
tam urządzić stałe mieszkanie, położone bliżej istniejącego wtedy
przy ulicy Ząbkowickiej klasztoru żeńskiego św. Anny, gdzie
prawdopodobnie pracowali jako kapelani.
1432
- 11
maja opat Herman z Brna położył kamień węgielny pod budowę
nowego klasztoru i kościoła na Piasku.
1458 - książę
Jerzy z Podiebradu utworzył Hrabstwo Kłodzkie. 1464 - w niedzielę
przed uroczystością św. Stanisława, gwardian Stefan, wraz z
pozostałymi 9 ojcami tego klasztoru, kupił folwark w Ustroniu o
powierzchni 3 włok, który jednak po kilku latach zakonnicy ponownie
sprzedali i w 1472 r. kupili od Jakobiny von Reinharz inny miejski
folwark, wielkości 2,5 włok, zwany folwarkiem szpitalnym. W1466 r. w
klasztorze pracowali kaznodzieje czescy i niemieccy.
1475 - w
czasie powodzi kościół klasztorny zalało tak dużo wody, że można w
nim było pływać łódką. |
1496 -
gwardian Jan Karaś sprzedał należący do klasztoru dom przy ul.
Rzeźniczej. Kiedy z początkiem XVI wieku w Hrabstwie Kłodzkim i
sąsiedztwie rozszerzyła się nauka Marcina Lutra i inne sekty
znalazły wielu zwolenników, upadło wiele klasztorów z powodu braku
jałmużny i powołań. W klasztorze na Piasku ok. roku 1540, oprócz
gwardiana, mieszkał tylko jeden brat. Ten młody mężczyzna, Jerzy
Görlech, wkrótce opuścił klasztor, ożenił się i od roku 1558 pełnił
funkcję plebana w Wojborzu.
1538
- 11
czerwca gwardian Andrzej Koli sprzedał miastu należący do
klasztoru folwark. W Kłodzku zaczął nauczać dr Eckel z Legnicy. Był
uczniem Kaspra Schwenkfelda, który tutaj głosił kazania dla
protestantów. W związku z działalnością Eckela kłodzki kościół
parafialny stanął przed problemem kryzysu, ale jeszcze do 1538 r.
sprawowano w nim obrządki katolickie. Do tego czasu funkcjonowały
też w Kłodzku dwa męskie klasztory - franciszkański i bernardyński (obserwancki),
choć od 1474 r. spadał ich prestiż, a wraz z tym pogarszały się
warunki bytowe zakonników. Wyraźny zwrot na korzyść reformacji
zarysował się pod koniec lat trzydziestych XVI stulecia, kiedy to
Hrabstwo przyłączone zostało przez kaznodzieję Eckela do kłodzkiego
kościoła parafialnego, a schwenkfeldyści stali się najbardziej
aktywni w walce o „rząd dusz". Naturalną konsekwencją tych faktów
był upadek katolickich instytucji kościelnych.
1542
- gwardian Andrzej Koli opuścił klasztor i wyjechał z Kłodzka.
Rada miasta przekazała wtedy las klasztorny i inne czynsze tego
klasztoru szpitalowi. Wkrótce po tym, 13.03.1542 r. przednia część
kościoła i krużganek części konwentu zostały zburzone, bowiem były
zbyt zniszczone, a gmachy kościoła i klasztoru zbyt rozległe, aby je
remontować. W ogrodzie urządzono cmentarz miejski. W niedzielę
palmową 1542 r. pochowano tam pierwszego zmarłego.
1598
- 16
sierpnia w czasie wielkiej powodzi, jakiej od niepamiętnych
czasów nie było, mury cmentarza zostały całkowicie zburzone. W samym
kościele woda sięgała pół łokcia powyżej stołu ołtarza głównego.
1604 - 13 lipca
przyjechali z Pragi do Kłodzka dwaj minoryci i ponownie zażądali od
rady miasta klasztoru na Piasku i cmentarza. |