|
1964 -
Peregrynacja, czyli wędrówka Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej.
Obraz został przewieziony z Barda Śląskiego (dekanat Ząbkowice
Śląskie) do pierwszej parafii dekanatu kłodzkiego - Krosnowic, a 11
kwietnia trafił do parafii kłodzkiej. Rekolekcje przed peregrynacją
wygłosił o. Kanizy Lis. Mszę świętą odprawił proboszcz kłodzki, o.
Chromik jezuita, a kazanie wygłosił o. Wacław Tytko. Wspaniałą
oprawę plastyczną przygotował o. Kazimierz Zdrzałek. Przed obrazem
odbyło się odnowienie Ślubów Jasnogórskich. Nocną mszę świętą, na
którą przybyły liczne pielgrzymki odprawił ojciec prowincjał Bertold,
a kazanie wygłosił o. Kanizy.
17 kwietnia msze
święte były odprawiane co godzinę od godz. 6.00 do 12.00. O godz.
16.00 po południu nastąpiło pożegnanie obrazu, który został
przeniesiony ulicą Nowy Świat do sióstr sakramentek.
1964 - 17
sierpnia,
duszpasterzem mniejszości niemieckiej w Kłodzku został mianowany o.
Ludwik Mika.
1966 - 3 maja,
dla upamiętnienia Sacrum Polaniae Millenium, w kościele
franciszkanów w Kłodzku została poświęcona kaplica Tysiąclecia pod
wezwaniem Matki Bożej Częstochowskiej. Głównym projektantem i
wykonawcą był o. Kazimierz, a prace stolarskie wykonał pan Czesław
Górski. Została zniszczona podczas powodzi w 1997 roku.
1967 - 9 stycznia,
ojciec prowincjał franciszkanów został wezwany do Kurii
Arcybiskupiej we Wrocławiu w celu omówienia planów erygowania
parafii franciszkańskiej w Kłodzku.
1967 - 11
stycznia,
sprawa ta została przedyskutowana w klasztorze jezuitów w Kłodzku,
podczas konferencji, w której wzięli udział: ze strony jezuitów - o.
proboszcz Franciszek Chromik i o. wikary Józef Habas, ze strony
franciszkanów - prowincjał, o. Bertold Altaner i gwardian, o.
Fidelis Klosa. Sporządzono protokół, w którym ustalono ewentualne
granice, a następnie przekazano go do kurii. Wszystkie tereny,
położone po prawej stronie Nysy Kłodzkiej, miały wejść w obszar
parafii franciszkanów. Od strony zachodniej granicę parafii miała
wyznaczać rzeka Nysa Kłodzka, łącznie z najbliższym otoczeniem,
czyli ul. Matejki, Stryjeńskiej, Daszyńskiego do numeru 10 i
Gierymskich. Od strony południowej dobrym punktem granicznym
ustanowiono wiadukt za mostem wiszącym, prowadzącym do wylotu ul.
Słowackiego i przecinającym |
ul. Wyspiańskiego.
Na północy parafia franciszkanów miała sięgać do tzw. „starej
Twierdzy" włącznie, granicząc z parafią Kłodzko-Jurandów. Na
wschodzie granica nie została ograniczona ze względu na teren do
rozbudowy. Ilość wiernych na obszarze planowanej parafii
franciszkańskiej miała wynosić ponad 10 tysięcy. Zaplanowano także
osobny punkt trzeciej parafii z kościołem sióstr franciszkanek przy
ul.
Łukasińskiego, obejmującej liczbę ok. 2500 wiernych.
Utworzenie ewentualnej parafii przy tymże kościele,umożliwiłoby
realizację zasadniczego powołania sióstr Franciszkanek Najświętszego
Sakramentu, wiernych adoracji Najświętszego Sakramentu, a poza tym
rozwiązałoby kwestię ich egzystencji materialnej. Przy pierwotnej
parafii Wniebowzięcia NMP pozostałoby około 12 tysięcy wierzących.1967
- 2 lutego,
do ojca prowincjała przybył wysłannik z Kurii Arcybiskupiej z
„dekretem in blanco", w który można było wpisać duszpasterzy i już
od 1 lutego miała funkcjonować u franciszkanów w Kłodzku quasi -
parafia (bez zgody władz państwowych).
1967 - 21 lutego,
o. gwardian Fidelis Klosa został wezwany do przewodniczącego
Prezydium Powiatowej Rady Narodowej, mgra Rawnika. Doniesiono mu, że
w związku z planami urbanistycznymi Kłodzka, przewidziano budowę
Domu Towarowego w ogrodzie klasztornym, co oznaczało, że władze
chciały po prostu odebrać zakonnikom ogród. Plan ten jednak miał być
realizowany dopiero po pięciu latach i nie doszedł do skutku.
1967 - 27 maja,
z Kurii Arcybiskupiej Wrocławskiej wpłynął list, mianujący o.
Serafina Franciszka Latacza wikariuszem - kooperatorem parafii
Wniebowzięcia NMP w Kłodzku, któremu udzielono potrzebnej
jurysdykcji z prawem błogosławienia małżeństw, także w kościele
franciszkanów. Z pisma wynikało, że formalnie, przy kościele Matki
Bożej Różańcowej nie było nowej, oddzielnej parafii, chociaż posługi
duszpasterskie sprawiano tak samo jak w kościele parafialnym.
Współpracownikami o. Serafina zostali o. Łukasz Schwietz i o. Kamil
Konieczny.
1967 - 1 czerwca,
dokonano podziału parafii Wniebowzięcia Najświętszej Panny Marii, a
z dniem 9.07.1967 r. zwrócono jezuitom Gołogłowy i Ścinawicę.
1971 - 15 stycznia,
zatwierdzono projekt przebudowy prezbiterium kłodzkiego kościoła. |