Co to jest duchowa adopcja?
Duchowa adopcja jest modlitwą w intencji dziecka zagrożonego zabiciem
w łonie matki. Trwa dziewięć miesięcy i polega na codziennym
odmawianiu jednej tajemnicy różańcowej -radosnej, bolesnej lub
chwalebnej (Ojcze Nasz i 10 Zdrowaś Mario) oraz
specjalnej modlitwy w intencji dziecka i jego rodziców.
Do modlitwy można dołaczyć dowolnie wybrane dodatkowe postanowienia.
Jakie mogą być dodatkowe postanowienia?
Dodatkowymi postawieniami mogą być na przykład:
częsta Spowiedź i Komunia Święta, adoracja
Najświętszego Sakramentu, czytanie Pisma
Świętego, post o chlebie i wodzie, walka
z nałogami, pomoc osobom potrzebującym,
dodatkowe modlitwy, (litanie, nowenny,
koronki...).
Czy można podejmować duchową adopcję bez
dodatkowych postanowień?
Tak. Dodatkowe postanowienia nie są obowiązkowe,
choć adoptujący chętnie je podejmują.
Jak zrodziła się duchowa adopcja?
Powstała po objawieniach w Fatimie, stając się
odpowiedzią na wezwanie Matki Bożej do
modlitwy różańcowej, pokuty
i zadośćuczynienia za grzechy, które
najbardziej ranią Jej Niepokalane Serce.
W roku 1987 została przeniesiona do Polski.
Pierwszy ośrodek duchowej adopcji powstał w
kościele OO Paulinów w Warszawie. Stąd
rozprzestrzenia się na cały kraj i poza jego
granice.
Jakie są owoce duchowej adopcji?
Duchowa adopcja skutecznie leczy głębokie
zranienia wewnętrzne spowodowane grzechem
aborcji. Pozwala matkom odzyskać wiarę
w Boże Miłosierdzie, przynosząc pokój ich
sercom. Jako bardzo konkretny,
bezinteresowny i osobisty dar (modlitwy,
ofiary i post), pomaga w szczególności
ludziom młodym kształtować charakter,
walczyć z egoizmem, odkrywać radość
odpowiedzialnego rodzicielstwa, uzdalniając
do postrzegania miłości i seksu oczyma Boga.
Ucząc systematycznej modlitwy i pozytywnego
działania pogłębia sens zaniedbanych praktyk
ascetycznych. Może się stać czynnikiem
odrodzenia wspólnej modlitwy i miłości
w rodzinie.
Kto może podejmować duchową adopcję.
Każdy - osoby świeckie, konsekrowane, mężczyźni,
kobiety, ludzie w każdym wieku. Jedynie
dzieci podejmują ją pod opieką rodziców.
Ile razy można podjąć duchową adopcję?
Można podejmować ją wielokrotnie, pod warunkiem
wypełnienia poprzednich zobowiązań.
Czy trzeba za każdym razem składać
przyrzeczenia?
Tak.
Czy można adoptować więcej niż jedno
dziecko?
Duchowa adopcja dotyczy jednego dziecka.
Czy wiemy jakiej narodowości będzie dziecko?
Nie wiemy. Imię dziecka zna jedynie Bóg.
Skąd pewność, że Bóg wysłucha mojej
modlitwy?
Naszą pewność opieramy na wierze we Wszechmoc
i nieograniczone Miłosierdzie Boże. Bóg jest
Dawcą Życia i Jego wolą jest, by każde
poczęte dziecko żyło i było otoczone
miłością rodziców.
Czy jest grzechem, jeżeli danego dnia
zapomni się odmówić modlitwę?
Zapomnienie nie jest grzechem. Grzechem jest
świadome i dobrowolne zlekceważenie
składanego Bogu przyrzeczenia.
Czy przerywa się duchową adopcję, gdy
zaniedbało się modlitwę przez dłuższy czas?
Długa przerwa (miesiąc, dwa) przerywa duchową
adopcję. Należy wtedy ponowić przyrzeczenie
i starać się je dotrzymać. W wypadku
krótkiej przerwy należy duchową adopcję
kontynuować, przedłużając modlitwę
o opuszczone dni.
Czy duchową adopcję mogą podejmować osoby
żyjące w związkach niesakramentalnych?
Tak, podobnie jak i osoby rozwiedzione.
Czy ważna jest duchowa adopcja podjęta przez
radio?
Tak.
Czy przyrzeczenia duchowej adopcji muszą być
składane w formie uroczystej, wyłącznie
w kościele w obecności kapłana?
Wskazane jest, by przyrzeczenia były
przeprowadzane uroczyście, chociaż można je
złożyć także prywatnie.
Czy duchową adopcję mogą podejmować osoby,
które nie uczestniczyły w przygotowaniach
- chore, niepełnosprawne, w sędziwym wieku?
Tak. Mogą podejmować prywatnie.
W jaki sposób można złożyć przyrzeczenia
prywatnie?
Odczytać
formułę przyrzeczenia (najlepiej przed
Krzyżem lub obrazem) i od tego momentu przez
kolejnych dziewięć miesięcy odmawiać jedną
dowolnie wybraną tajemnicę różańca oraz
modlitwę w intencji dziecka i rodziców.
Dla zapamiętania dobrze jest zapisać datę
rozpoczęcia i zakończenia modlitwy.
Jak krzewić modlitwę duchowej adopcji?
-
pozyskać kilka osób zainteresowanych duchową adopcją,
-
uzyskać zgodę księdza proboszcza na przeprowadzenie
przyrzeczeń duchowej adopcji w kościele,
-
skontaktować się z ośrodkami duchowej adopcji, gdzie
można uzyskać materiały, pełne informacje oraz pomoc
w przeprowadzeniu przyrzeczeń.